Aaltje Vis

Aaltje Vis Niet actief

Dit schip heeft een plaquette van de SSRP aan boord van een eerdere inschrijving, maar staat nu "geregistreerd" in Categorie X in het Stamboek en wordt dus gekenmerkt als 'Inactief'. Schip en eigenaar zijn op dit moment NIET "actief" aangesloten bij de SSRP als Behoudsorganisatie. De huidige eigenaar is (nog) niet in onze administratie opgenomen. Deelname aan Evenementen waarbij de eis wordt gesteld, dat het schip en de eigenaar zijn aangesloten bij dezelfde Behoudsorganisatie als onderdeel van de FVEN, is vanuit de SSRP daarom NIET mogelijk.

Dit betekent dat het schip nog onderdeel is van de Aanmeldingsprocedure (her-inschrijving) of, en dat geldt voor de meeste schepen, de eigenaar heeft het schip niet her-aangemeld en betaalt dus ook geen jaarlijkse bijdrage aan de SSRP voor Inschrijving in het Stamboek. Eventueel vermelde gegevens van schip en oud-eigenaren dateren meestal uit de periode van eerdere 'actieve' Inschrijvingen en zijn waarschijnlijk niet volledig en mogelijk niet correct. Voor dit schip kan, omdat het niet aantoonbaar voldoet aan de Criteria van de SSRP, geen Meetbrief door de KNWV worden afgegeven.
Vanwege de doelstelling van de SSRP om alle historie van de in het Stamboek opgenomen schepen vast te leggen, worden in de Schepenlijst wel de in het stamboekarchief beschikbare gegevens van dit ooit geregistreerde schip en summiere gegevens van de (oud-)eigenaren getoond.
Heeft u informatie over dit schip of bent u eigenaar en wilt u het graag weer 'activeren'? Laat het ons weten!

Jan Kooijman startte in 1967 in Deil met de werf Kooijman & de Vries, nadat hij in 1961 in Zwijndrecht was begonnen met het bouwen van ronde-en platbodemjachten. Bij Kooijman en De Vries Jachtbouw N.V. was men helemaal vertrouwd met de ronde voor- en achterschepen. Daaronder zijn er veel Staverse jollen gebouwd die historisch verantwoord ontworpen zijn door J.K. Gipon. In 1981 namen Ted en Lydia van Rijnsoever de werf over en veranderde de naam in Jachtwerf van Rijnsoever Deil BV.

J.K. Gipon heeft negen versies van een (stalen) Staverse jol getekend. Die variëren van 5.20 m tot 9.00 meter. Daarnaast is er ook nog een tiende versie in hout, een opmeting van een bestaande oude houten jol. De 'Aaltje Vis' is een "open" Staverse jol van 6.20m lang. Ze is in 1974 gebouwd en de opdrachtgever was J.W. van der Kraan uit Doorn.

Eigenschappen

Plaquette nummer:826 Zeil nummer: JD3
Categorie:X Tekening nummer:
Type:Staverse jol

Bouw

Bouwjaar:1974 Ontwerper:J.K. Gipon
Werf:Kooijman & De Vries Werf plaats:Deil
Motor:Inbouw Motor type:
Materiaal romp:Staal Materiaal kajuit:
Materiaal zeil:Dacron
Onderwaterschip: Kiel:

Afmetingen

Lengte stevens:6,20 m Breedte berghout:2,65 m
Diepgang:0,70 m Masthoogte water:9,00 m
Oppervlakte grootzeil:0,00 m2 Oppervlakte fok:0,00 m2
Oppervlakte botterfok:0,00 m2 Oppervlakte kluiver:0,00 m2
Oppervlakte totaal:0,00 m2 Oppervlakte overig:0,00 m2

Tot nu toe bekende eigenaren en namen van het schip

1974 – 1982 J.W. van der Kraan, Doorn ( Aaltje Vis)
1982 – 1986 D.J. Schenk, Amsterdam ( Aaltje Vis)
1986 – 2001 R. Snijder, Amsterdam ( Aaltje Vis)

Geschiedenis

1992

februari 1992

februari 1992: Spiegel der Zeilvaart februari 1992 nummer 1 - Met de Staverse jol 'Aaltje Vis' naar Engeland

Sinds zes heerlijke zeilseizoenen zijn we de trotse eigenaars van de Staverse Jol „Aaltje Vis". Trots, omdat het een mooi gebouwd en handzaam, betrouwbaar zeil-scheepje is. De jol is een stalen visserman van 6,15 m, naar ontwerp van Gipon en in 1974 gebouwd door Kooyman en De Vries. Naarmate onze zeilervaringen met de jol vorderden, werd in de vakanties het zeilgebied verlegd van IJsselmeer, Friesland en Zeeland naar de Nederlandse en Duitse Waddenzee en de Oostzee.
'Aaltje Vis' voelde zich in haar element wat het zeilen betrof. Maar de motor, een 10 pk Renault, werd in 1988 vervangen door een Vetus Mitsubishi van 20 pk. Bij sterke stroom kunnen we op deze motor vertrouwen, hoewel we zoveel mogelijk met de zeilen manoeuvreren. Omdat zeilen op ruim water ons en Aaltje Vis goed bevalt, werd het idee om de Noordzee te verkennen steeds aanlokkelijker. Aangezien de afstanden langs de Nederlandse kust ons groot leken, viel ons oog op de Belgische kust. Hier zijn prachtige dagtochten te realiseren, en met slecht weer is er de mogelijkheid in iedere Belgische haven, met uitzondering van Blankenberge, het achterliggend kanaal in te varen. En als Calais bereikt kon worden, was de uitdaging om de oversteek naar Engeland te maken erg groot.
We zijn ons goed bewust van het risico dat genomen wordt met de grote, open kuip (zelfvullend in plaats van zelflozend); dit maakt ons afhankelijk van goed, stabiel weer en voldoende tijd.

Donderdag 11 juli wagen we de oversteek naar Engeland.

Met stroom hoeven we nu geen rekening te houden, in zoverre dat we wel onze drift moeten incalculeren, en met hoog water willen aankomen om direct het Wellingtondock in te kunnen. Het is een prachtige dag; ZW 4-5, een blauwe lucht, maar niet zo helder dat we de krijtrotsen aan de overkant al kunnen zien.
De eerste mijlen op het Kanaal hebben we nog beschutting van Cap Gris Nez, dan valt de wind vol in de zeilen. We trekken voor alle zekerheid onze zeilpakken aan. Om 9.00 uur passeren we de CA6, dan sturen we kompaskoers 300°. We moeten de vaargeul zo recht mogelijk oversteken, omdat er dagelijks ± 500 schepen gebruik maken van het Kanaal. Gelukkig kruisen we slechts enkele daarvan. Om 11.15 uur zien we aan bakboord de Varneboei; we controleren het licht- en geluidsignaal.
Tegen 12.00 uur zijn we in een juichstemming; de witte kliffen van Dover lichten voor ons op. Naarmate we dichterbij komen, raken we meer onder de indruk van het bijzondere en de verheid van onze bestemming. De haven komt steeds dichterbij, hovercrafts, cats en andere veerboten varen af en aan. Jachten wordt aangeraden de westelijke haveningang te nemen, maar door verschillende omstandigheden waaronder een gierende ebstroom en een flink aantrekkende wind, kunnen we deze niet meer bezeilen. We liggen om 13.00 uur voor de oostelijke haveningang, die 3 x rood aangeeft. We halen het sleeplog binnen, dat 22 mijl aangeeft. Niet gek om deze afstand in 4 uren te zeilen. Er staat hier een forse golfslag, aan stuurboord van ons de hoge krijtrotsen, vóór ons de metershoge havenmuren. We strijken de zeilen en houden met moeite de kop van het scheepje in de golven.

pdf SdZ 1992 nr01 februari - Met de Staverse jol 'Aaltje Vis' naar Engeland

We zijn zeer geïnteresseerd in uw opmerkingen en/of vragen over dit schip. Stuur ze ons!

Terug naar het overzicht