Dieuwertje

Dieuwertje Verdwenen

De tjotter "Dieuwertje" lag na 1994 als decoratie in het restaurant De Rousant in Zoutkamp. Ze is vermoedelijk gebouwd door Feike Lantinga in IJlst, na 1920. De opdrachtgever voor de bouw is onbekend. In 2017 ligt de 'Dieuwertje' nog steeds in restaurant "de Deurenloods" te Zoutkamp. Na de koop in 1961, heeft Thedo Fruithof de tjotter gerestaureerd. Daarvoor heeft hij in 1966 de W.H. de Vosprijs tijdens de zomerreünie in Monnickendam ontvangen.

Eigenschappen

Plaquette nummer:311 Zeil nummer:
Categorie:V Tekening nummer:
Type:Tjotter

Bouw

Bouwjaar:rond 1920 Ontwerper:F. Lantinga
Werf:F. Lantinga Werf plaats:IJlst
Motor: Motor type:
Materiaal romp:Eikenhout Materiaal kajuit:
Materiaal zeil:Dacron
Onderwaterschip: Kiel:

Afmetingen

Lengte stevens:4,62 m Breedte berghout:1,70 m
Diepgang:0,00 m Masthoogte water:0,00 m
Oppervlakte grootzeil:13,00 m2 Oppervlakte fok:0,00 m2
Oppervlakte botterfok:0,00 m2 Oppervlakte kluiver:0,00 m2
Oppervlakte totaal:13,00 m2 Oppervlakte overig:0,00 m2

Tot nu toe bekende eigenaren en namen van het schip

onbekend – 1947 Veehouder, Jelsum ( Dieuwertje)
1947 – 1962 Jhr. H. Bracker, Leiden/Noordgouwe ( Dieuwertje)
1962 – 1975 Th. Fruithof, Andijk ( Dieuwertje)
1975 – 1980 H.W. Wybenga, Bilthoven ( Dieuwertje)
1980 – onbekend R. van Someren, Amsterdam ( Dieuwertje)
onbekend – 1994 W. Strating, Zoutkamp ( Dieuwertje)
1994 – onbekend Restaurant de Rousant, Zoutkamp ( Dieuwertje)

Geschiedenis

1994

1994

1994: Decoratie in het restaurant De Rousant in Zoutkamp

2018

9 juli 2018

9 juli 2018: Reactie van Thedo Fruithof, oud-eigenaar en winnaar WHdeVosprijs

Ik vond een foto van 10 jaar SSRP in Sneek. Toen ben ik met de tjotter vanuit Breukelen naar Amsterdam gevaren. Daar overnacht op de Oude-Zijds – wisten wij veel – en op een vrachtschip geladen richting Galamadammen, waar we weer van boord werden gehesen bij een houthandel in Warns (denk ik). Toen waren er nog enkele geregelde diensten, die vertrokken vanaf de genummerde steigers achter het Centraal Station.

Wij mochten zo goed en zo kwaad als dat ging slapen in de stuurhut bovenop de luxe motor of zo iets. Daarna door Friesland naar Heeg en Grouw. In Heeg meegezeild met de tjottervloot.

Ook nog een keer met de mast in de bomen terecht gekomen en met een gebroken masttop moesten we verder. Er werd toen geregeld door Van Slooten en Halbertsma, dat een paar dagen later een nieuwe mast klaar lag in de Lemmer bij van der Neut, welke we met een veerboot hebben opgehaald naar Grouw. Andere tijden….

Terug moesten we weer met de boot naar Amsterdam, maar dat was niet onze bedoeling, dus via Giethoorn en de Randmeren en nog door de net nog natte Flevopolder naar Muiden, om vervolgens jagend naar de Kaag te gaan, alwaar de familie Van der Post ons opwachtte.

Ach, we hebben heel wat avonturen meegemaakt met deze tjotter. Bij Schiphol bijvoorbeeld was ons WC papier op, dus liepen we gewoon de luchthaven op vanuit de Ringvaart en vulden onze voorraad weer aan. Ondenkbaar nu dat we zo het vliegveld op konden lopen.

Het varen zonder motor en gebruik van zeil, vaarboom en jaaglijn was één en al avontuur. Zo zijn we van de het Zwarte Water met alle vallen aaneen geknoopt jagend op de polderdijk langs de NOP gevaren. In Sneek vonden we bij een tweedehands winkel een carbidlantaarn en daarna bij een drogist nog wat carbid. Met deze oude fietslamp op de mast verkenden we zo de rietkraag van de dijk. En een fel licht dat dat was. Kom daar nog maar eens om.

We zijn zeer geïnteresseerd in uw opmerkingen en/of vragen over dit schip. Stuur ze ons!

Terug naar het overzicht