Seepaerd

Seepaerd Niet actief

Dit schip heeft een plaquette van de SSRP aan boord van een eerdere inschrijving, maar staat nu "geregistreerd" in Categorie X in het Stamboek en wordt dus gekenmerkt als 'Inactief'. Schip en eigenaar zijn op dit moment NIET "actief" aangesloten bij de SSRP als Behoudsorganisatie. De huidige eigenaar is (nog) niet in onze administratie opgenomen. Deelname aan Evenementen waarbij de eis wordt gesteld, dat het schip en de eigenaar zijn aangesloten bij dezelfde Behoudsorganisatie als onderdeel van de FVEN, is vanuit de SSRP daarom NIET mogelijk.

Dit betekent dat het schip nog onderdeel is van de Aanmeldingsprocedure (her-inschrijving) of, en dat geldt voor de meeste schepen, de eigenaar heeft het schip niet her-aangemeld en betaalt dus ook geen jaarlijkse bijdrage aan de SSRP voor Inschrijving in het Stamboek. Eventueel vermelde gegevens van schip en oud-eigenaren dateren meestal uit de periode van eerdere 'actieve' Inschrijvingen en zijn waarschijnlijk niet volledig en mogelijk niet correct. Voor dit schip kan, omdat het niet aantoonbaar voldoet aan de Criteria van de SSRP, geen Meetbrief door de KNWV worden afgegeven.
Vanwege de doelstelling van de SSRP om alle historie van de in het Stamboek opgenomen schepen vast te leggen, worden in de Schepenlijst wel de in het stamboekarchief beschikbare gegevens van dit ooit geregistreerde schip en summiere gegevens van de (oud-)eigenaren getoond.
Heeft u informatie over dit schip of bent u eigenaar en wilt u het graag weer 'activeren'? Laat het ons weten!

Nieuwe eigenaar voor uniek varend monument

In de Spiegel der Zeilvaart in 2012 stond de vraag "Nieuwe eigenaar gezocht voor Varend Monument". De reden: één van de laatst bekende eigenaren, de heer Daniëlse kocht het wrak en transporteerde het in 2006 naar Zeeland in de hoop het te kunnen restaureren. Daar ligt het nu, zes jaar later, nog steeds. Ondanks een fondsenwervingsactie tijdens Boot Düsseldorf in 2007, waar het ‘Seepaerd’ ten toon was gesteld, is het tot dusver niet gelukt de benodigde gelden bij elkaar te krijgen.

Uiteindelijk heeft zich alsnog een liefhebber over de Hoogaars ontfermd om te trachten het schip alsnog te behouden. Tijdens zijn werkzaamheden is gebleken dat het scheepje niet als jacht gebouwd kan zijn, maar vermoedelijk een 19e eeuws exemplaar is van de kleine open hoogaars die toen nog in gebruik was. Het zou in dat geval gaan om een uniek scheepje, waarvan we alleen nog maar een enkele afbeelding hebben.

Liesbeth Droste schrijft ons in oktober 2016 het volgende:
In 2014 scheepje overgenomen van de heer Peter Hamer. Wordt nu totaal gerestaureerd door mijn echtgenoot, Cees Droste (scheepsbouwer). Het 'Seepaerd' wordt teruggebracht in visserman uitvoering. Tijdens de restauratie werden hier de kenmerken van teruggevonden.

Eigenschappen

Plaquette nummer:83 Zeil nummer:
Categorie:X Tekening nummer:
Type:Hoogaars

Bouw

Bouwjaar:1937 Ontwerper:
Werf:Gebr. Meerman Werf plaats:Arnemuiden
Motor:Inbouw Motor type:
Materiaal romp:Eikenhout Materiaal kajuit:Eikenhout
Materiaal zeil:Dacron
Onderwaterschip: Kiel:

Afmetingen

Lengte stevens:8,72 m Breedte berghout:2,64 m
Diepgang:0,60 m Masthoogte water:9,50 m
Oppervlakte grootzeil:0,00 m2 Oppervlakte fok:0,00 m2
Oppervlakte botterfok:0,00 m2 Oppervlakte kluiver:0,00 m2
Oppervlakte totaal:0,00 m2 Oppervlakte overig:0,00 m2

Tot nu toe bekende eigenaren en namen van het schip

onbekend – onbekend Dhr. Weijman ( Seepaerd)
onbekend – onbekend Dhr. Wermeskerken ( Seepaerd)
onbekend – onbekend Dhr. Gooskens ( Seepaerd)
onbekend – onbekend J. Meyer, Kampen ( Seepaerd)
1963 – 1967 F.J. Loomeyer, Paterswolde ( Seepaerd)
1967 – 1972 J.P. Boomsma, 's Gravenhage ( Seepaerd)
1972 – 1978 A. Klitsie ( Seepaerd)
1978 – onbekend A. Goverse, Middelburg ( Seepaerd)
1988 – 2003 G.M. Dirkse, Utrecht ( Seepaerd)
2005-11-25 – 2012 R.J. Daniëlse, West Souburg ( Seepaerd)
2012 – 2014 Peter Hamer, VEERE ( Seepaerd)
2014 – onbekend Cees Droste, Baarland ( Seepaerd)

Geschiedenis

2007

24 februari 2007

24 februari 2007: Weekblad Schuttevaer: Seepaerd na zeventig jaar terug op bouwwerf

Op Boot Düsseldorf vroeg de Stichting Behoud Hoogaars aandacht voor behoud van de jachthoogaars 'Seepaerd'. (Foto Evert Bruinekool)
Op Boot Düsseldorf vroeg de Stichting Behoud Hoogaars aandacht voor behoud van de jachthoogaars 'Seepaerd'. (Foto Evert Bruinekool)

2012

2012

2012: Spiegel der Zeilvaart: Eigenaar gezocht voor uniek varend monument

Het zal in de nazomer van 1936 zijn geweest dat Jacob Meerman, scheepsbouwer en eigenaar van de scheepswerf Gebr. Meerman in Arnemuiden, het verzoek kreeg om een jachtje te bouwen. Het moest een vlotgaand scheepje zijn, geschikt voor de Zeeuwse wateren met hun platen en ondieptes. Maar ook moest het goed weerbaar zijn, want de Scheldedelta is groot water en de vluchthavens liggen niet voor het
oprapen. Hoogaarzen stonden in de regio vanouds bekend om hun vaarkwaliteiten. Het waren droge schepen en gewild bij de vissers vanwege hun wendbaarheid. Het waren echte zeilschepen, maar mede vanwege hun constructie minder geschikt voor de inbouw van de in die tijd steeds zwaarder wordende motoren.
De hoogaars had als scheepstype eigenlijk zijn beste tijd gehad en werd gaandeweg vervangen door stalen kotters en aken. En daarmee was ook het karakter van de scheepswerfveranderd. Deze was sinds 1786 in de familie en vier generaties Meerman hadden er gedurende anderhalve eeuw van vader op zoon houten schepen gebouwd. Voornamelijk hoogaarzen. Nu werd er vooral onderhoud gepleegd aan de merendeels oude afgeleefde houten vissersschepen.
Om de werf rendabel te houden werd ook regelmatig onderhoud gepleegd aan stalen schepen, maar eigenlijk was dat een ander vak. Als je vier generaties lang houten hoogaarzen hebt gebouwd is het niet moeilijk te raden waar je hart ligt. Dus werd het gevraagde jachtje een hoogaars.

Geschiedenis

In 1937 ging het scheepje te water, en werd ‘Seepaerd’ gedoopt. De romp lijkt relatief smal, maar schijn bedriegt: de breedte/lengte verhouding is 1/3,3, gelijk aan die van de grote visserman hoogaarzen. Volgens de laatste eigenaar van de werf, de heer Cees Meerman (1915-2006) die het van foto’s herkende, is het schip weliswaar gebouwd in de grote loods, maar dan in het werkplaats gedeelte daarvan. De breedte van de deur (2,80 m) werd zo bepalend voor de afmetingen.
Over de geschiedenis van het ‘Seepaerd’ zijn heel wat gegevens voorhanden, maar de puzzelstukjes passen nog niet in elkaar. Naar verluidt is het schip begin 1940 afgezonken in een haven om het uit handen van de Duitsers te houden. Uit de periode na 1945 zijn een flink aantal eigenaren bekend, zoals onder andere Weijman, Wermeskerken, Gooskens en Meyer, maar het verhaal krijgt pas meer vorm vanaf 1963, het jaar dat de heer F.J. Loomeijer uit Paterswolde het schip kocht. In dat jaar bezocht deze met zijn gezin de werf van Wolter Huisman te Ronduite in verband met de keuring van een bolletje. Het resultaat viel tegen en de koop ging niet door. Maar intussen hadden de zoons om de tijd te doden een ontdekkingstocht door de loodsen gemaakt, en kwamen terug met de mededeling dat er nog een houten scheepje in een van de loodsen lag. Het bleek een flink verwaarloosd spulletje te zijn, en in overeenkomstige conditie.
Maar, zoals zo vaak met dit soort vondsten, was er sprake van liefde op het eerste gezicht. De eigenaar was bekend bij Huisman en na enig overleg en een proefvaart wisselde het scheepje van eigenaar voor de prijs van fl.6.500. Uitgebreide restauratie op de werf volgde, waarna in 1964 de zeilen konden worden gehesen. De familie heeft tot 1967 met het ‘Seepaerd’ gevaren en heel wat avonturen beleefd. Maar uiteindelijk moest er een groter schip komen en werd het schip verkocht aan de heer Boomsma in Den Haag. Deze vaart het schip naar Zeeland, waar het wordt herkend door "een scheepsbouwer uit Arnemuiden". Dat moet zonder twijfel Cees Meerman zijn geweest. Vanaf dat jaar is de inschrijving in het stamboek (nr. 83) veranderd van ‘pluut’ in ‘hoogaars’. De oorzaak van de foutieve benaming was het scherpe achterschip dat, naar we nu weten, een kenmerk van de kleine of Kinderdijkse hoogaars is. Daarna heeft het schip nog een viertal eigenaren gekend.

Laatste ontwikkelingen (2012)

Ronald Daniëlse uit Vlissingen kreeg in 2004 lucht van het ‘Seepaerd’ via Piersma in Heeg. Het scheepje lag weg te kwijnen op een werf in Friesland. Het was aangekocht met de bedoeling het te restaureren, maar ten gevolge van het overlijden van de eigenaar is daar toen niets van terecht gekomen. De weduwe wist geen raad met het schip en liet het tijden lang liggen bij de bevriende werf. De werfeigenaar wilde uiteindelijk van het hoogaarsje af, de motor werd verkocht en de rest stond op de nominatie voor grof vuil. Gelukkig was het scheepje nog redelijk compleet. Het houtsnijwerk op de roerkop en in de kuip zijn nog aanwezig, maar de mik en de naambordjes zijn verdwenen. Daniëlse kocht het wrak en transporteerde het in 2006 naar Zeeland in de hoop het te kunnen restaureren. Daar ligt het nu, zes jaar later, nog steeds. Ondanks een fondsenwervingsactie tijdens Boot Düsseldorf in 2007, waar het ‘Seepaerd’ ten toon was gesteld, is het tot dusver niet gelukt de benodigde gelden bij elkaar te krijgen.

Liefhebbers gezocht

Het ‘Seepaerd’ is een bijzonder scheepje. Het is een kleine hoogaars, gemodelleerd naar de vroeg 19e eeuwse hoogaarzen zoals die in Arnemuiden werden gebouwd vóór de geweldige toename van de populariteit van het type in de visserij. Daarmee geeft het een inzicht in de ontwikkeling van de hoogaars als type. De kennis van de laat 18e / vroeg 19e eeuwse hoogaars was nog aanwezig doordat deze op de werf van Meerman generaties lang van vader op zoon werd overgeleverd. Alleen daarom al moet alles in het werk worden gesteld om dit scheepje te behouden.

Een aanbeveling die van harte wordt ondersteund door het Comité van Aanbeveling:
Theo Kampa, Watersportfotograaf,
Frits Loomeijer, Algemeen Directeur Maritiem Museum Rotterdam,
Gerrit Zomer, Oprichter Stichting Behoud Hoogaars  

Het zoeken is naar iemand die de eigenaar wil worden van een uniek stukje scheepsbouwgeschiedenis, waarmee na een grondige restauratie ook nog gevaren kan worden. Want een schip dat niet vaart gaat van je af. Het ‘Seepaerd’ is daar het droeve bewijs van.

2017

september 2017

september 2017: De 'Seepaerd' ligt bij de Historische Werf Meerman - Arnemuiden om gerestaureerd te worden

Karel Koenen van de Historische Werf Meerman schrijft:
De 'Seepaerd' ligt nu sinds eind mei in Arnemuiden bij Historische werf Meerman om gerestaureerd te worden door Cees Droste, de scheepsbouwer. Het scheepje heeft eerst jaren bij hem in Baarland in de tuin gelegen en dit voorjaar (2017) heeft hij hem weer vervoerbaar gemaakt. De bedoeling is dat ze hier de komende jaren op woensdag en zaterdag aangepakt wordt, de openingsdagen van de werf. Ik zal hem waarschijnlijk zelf veel bij helpen zoals ook bij de 'Boreas' het geval was.

We zijn zeer geïnteresseerd in uw opmerkingen en/of vragen over dit schip. Stuur ze ons!

Terug naar het overzicht