Dieuwertje ST22

Dieuwertje ST22 Niet actief

Dit schip heeft een plaquette van de SSRP aan boord van een eerdere inschrijving, maar staat nu "geregistreerd" in Categorie X in het Stamboek en wordt dus gekenmerkt als 'Inactief'. Schip en eigenaar zijn op dit moment NIET "actief" aangesloten bij de SSRP als Behoudsorganisatie. De huidige eigenaar is (nog) niet in onze administratie opgenomen. Deelname aan Evenementen waarbij de eis wordt gesteld, dat het schip en de eigenaar zijn aangesloten bij dezelfde Behoudsorganisatie als onderdeel van de FVEN, is vanuit de SSRP daarom NIET mogelijk.

Dit betekent dat het schip nog onderdeel is van de Aanmeldingsprocedure (her-inschrijving) of, en dat geldt voor de meeste schepen, de eigenaar heeft het schip niet her-aangemeld en betaalt dus ook geen jaarlijkse bijdrage aan de SSRP voor Inschrijving in het Stamboek. Eventueel vermelde gegevens van schip en oud-eigenaren dateren meestal uit de periode van eerdere 'actieve' Inschrijvingen en zijn waarschijnlijk niet volledig en mogelijk niet correct. Voor dit schip kan, omdat het niet aantoonbaar voldoet aan de Criteria van de SSRP, geen Meetbrief door de KNWV worden afgegeven.
Vanwege de doelstelling van de SSRP om alle historie van de in het Stamboek opgenomen schepen vast te leggen, worden in de Schepenlijst wel de in het stamboekarchief beschikbare gegevens van dit ooit geregistreerde schip en summiere gegevens van de (oud-)eigenaren getoond.
Heeft u informatie over dit schip of bent u eigenaar en wilt u het graag weer 'activeren'? Laat het ons weten!

Dirk Huizinga schrijft in zijn boek "Staverse jollen":
De ST22 van Jouke van der Baan is een klein jolletje van 5.60 meter, dat in 198 5 geheel is gerestaureerd door Wim Tasseron, die het scheepje van de ondergang redde. De lijnen in de kop van de ST22 tonen overeenkomst met die van de HL62, het jolletje dat in 1901 door Roosjen werd gebouwd voor Ane Bakker en Sietze Boersma in Laaksum. Behalve een breed model jol als de ST16, bouwde Roosjen vele slanke jollen. Die stammen niet uit de beginfase van 1860 - 1883 ("herfstjolletjes voor de aalvangst"). Alle jollen die nu nog bestaan, zijn gebouwd voor de vangst van haring en ansjovis. Er is daarom helemaal geen sprake geweest van een ontwikkeling van klein en slank naar groot en bol. Mijn hypothese is, dat Douwe Roosjen uitsluitend jollen bouwde met een spitse kop.
 

Oudega, 2014. De Roosjenjol ST22 tijdens een jollenwedstrijd. (Foto: Joukje Bouma) Dit model jol is kenmerkend voor de jollen op foto's in Stavoren van rond 1900.
Oudega, 2014. De Roosjenjol ST22 tijdens een jollenwedstrijd. (Foto: Joukje Bouma) Dit model jol is kenmerkend voor de jollen op foto's in Stavoren van rond 1900.

Eigenschappen

Plaquette nummer:2036 Zeil nummer:
Categorie:X Tekening nummer:
Type:Staverse jol

Bouw

Bouwjaar:1900 Ontwerper:Douwe Roosjen
Werf:Douwe Roosjen Werf plaats:Stavoren
Motor:Inbouw Motor type:Vetus/Mitsubishi 10 pk
Materiaal romp:Eikenhout Materiaal kajuit:
Materiaal zeil:Dacron
Onderwaterschip: Kiel:

Afmetingen

Lengte stevens:5,60 m Breedte berghout:2,30 m
Diepgang:0,60 m Masthoogte water:0,00 m
Oppervlakte grootzeil:0,00 m2 Oppervlakte fok:0,00 m2
Oppervlakte botterfok:0,00 m2 Oppervlakte kluiver:0,00 m2
Oppervlakte totaal:0,00 m2 Oppervlakte overig:0,00 m2

Tot nu toe bekende eigenaren en namen van het schip

1984 – 1997 W.J. Tasseron, Middelburg ( Dieuwertje ST22)
1997 – 2010 J.D. van der Baan, Bennekom ( Dieuwertje ST22)

Geschiedenis

1984

1984

1984: Willem Tasseron koopt de jol in Harlingen met het doel haar te restaureren

De ST22 in 1962 nog met buitenboordmotor.
De ST22 in 1962 nog met buitenboordmotor.

Wie handig is met hout, voldoende tijd en geduld heeft en over nog wat meer praktische voorwaarden beschikt (werkruimte, gereedschap, geschikt eikenhout etc.), die kan natuurlijk ook zelf de restauratie van een oude jol aanpakken. Dat is niet iedereen gegeven. Een opvallende uitzondering is Wim Tasseron uit Middelburg, die voor velen totaal onbekend zal zijn, maar die ondertussen wel een leven lang aan het restaureren is. In 1973 had hij het Wieringer aakje WR 35 opgeknapt en een nieuwe toekomst gegeven en daarna dacht hij nog een oude jol te moeten restaureren.
Hij nam in 1984 een oude jol over die in Harlingen bij een jachthaven stond en waar de eigenaar wat mee in z'n maag zat. "Het moest maar een plantenbak worden." De totaal verrotte romp zat twee keer in het ijzer en één keer in het polyester. Alleen dankzij zo'n driedubbel doodskleed bestond het scheepje nog. Tasseron liet de jol met een vrachtwagen naar zijn woning in Middelburg brengen, waar de jol in de tuin werd neergezet. Na twee jaren hard werken kon het scheepje in 1986 als nieuw te water worden gelaten.
Alsof die twee restauraties nog niet genoeg waren, koos Tasseron er steeds weer voor oude, afgetakelde jollen te registreren, te fotograferen en zo nodig te kopen om ze te behouden als historisch vaartuig. Om de geschiedenis van zo'n oude jol te achterhalen, deed hij oproepen in onder meer de Spiegel der Zeilvaart met de vraag of lezers het scheepje wellicht herkenden. De mensen die het zouden kunnen weten, zijn na al die jaren veelal overleden. Over de voorgeschiedenis van de jol die Tasseron zo'n twintig jaren na zijn eerste jol restaureerde, werd hij niet veel wijzer.

Wim Tasseron in zijn gerestaureerde jol. Op dit moment is dit scheepje als ST22 in de vaart.
Wim Tasseron in zijn gerestaureerde jol. Op dit moment is dit scheepje als ST22 in de vaart.

2010

2010

2010: Restauratie bij Van der meulen in Sneek

Dirk Huizinga schrijft:
De houtwerf van Johannes van der Meulen in Sneek is een begrip bij mensen met een houten platbodem. Aanvankelijk maakte hij vooral naam met de fraaie eiken kajuitschouwen die hij in de jaren zestig en later bouwde. Maar hij heeft zijn vakmanschap uitgebreid naar de ronde jachten en vervolgens vele restauratieopdrachten uitgevoerd. Naast de bouw van enige nieuwe jollen heeft hij ook oude jollen gerestaureerd.
Hier tonen we de restauratie van het jolletje ST22 dat rond 1900 bij Roosjen in Stavoren is gebouwd. Het was een gebruikelijke opknapbeurt: het vervangen van enige leggers en krommers die rot waren en het vernieuwen van een paar gangen en de zandstrook langs de kiel. Deze jol was in 1984 van de ondergang gered door Wim Tasseron in Middelburg. Hij restaureerde het scheepje in het midden van de jaren tachtig. Na zo'n 25 jaar is er weer wat groot onderhoud nodig. Daarna mag de jol weer gezien worden.

We zijn zeer geïnteresseerd in uw opmerkingen en/of vragen over dit schip. Stuur ze ons!

Terug naar het overzicht