LE89 'Frybûtser'

LE89 'Frybûtser'

Op 9 februari 1957 begon het avontuur van lege Blom als hellingbaas. De officiële overdracht van de helling met alles wat er bij hoorde was meer dan een jaar later. De overstap van visserman naar hellingbaas was voor Blom niet groot. Hij begon met werkzaamheden aan allerlei typen schepen. Het ging hem goed af. Toen Prinses Beatrix bij haar achttiende verjaardag in 1957 een luxe Lemsteraak kreeg, kwam bij lege Blom een oud idee tot ontwikkeling, vertelt Dirk Blom (1943). Fear, wist wat mooi was, wat goed wilde zeilen, kende die mooie houten aak van Eeltsjebaes en kwam met een eigen ontwerp. 

Het verhaal van eigenaar Edwin Dom
Eind negentiger jaren na opdoen van een aantal jaren ervaring met een 11.20 visserman aak Blom bj.1975 met als doelgebied Oostzee, werd in 2003 opdracht gegeven voor de bouw en de ontwikkeling van een nieuw schip in een nieuwe lengte, 13.20m bij Skipshelling Blom. Deze afmeting was nooit eerder gebouwd.

De eigenschappen waaraan het schip moest gaan voldoen waren op basis van de opgedane ervaring als volgt te omschrijven

  • Stahoogte vooronder zonder enige concessie inzake behoud pure lijnen v.h. schip, een aak welke onder "alle omstandigheden" en in volle open zee "single handed" tot autonoom kon gezeild worden.
  • Een aak met voldoende massa / power, krachtig genoeg om in open zee tot aan de wind door te kunnen zetten en " hanteerbaar te blijven ".
  • Een aak, zover als enigszins technisch mogelijk inzake veiligheid / open-zee-waardig "Sea proof / hufter proof".

Het schip heeft zich met de huidige eigenaar sedert meer dan een decennium in de meest ruime zin van de betekenis "bewezen ". Reizen van en naar de Baltic, Duitse bocht, Rügen, Polen, oostkust Zweden, Stockholm archipelago, Götland, Bornholm, Denmark belts & archipelago , Long Island NY, zijn onder de meest uiteenlopende omstandigheden op het palmares komen te staan. HT races en dito onder zware omstandigheden idem.

Als schipper eigenaar ben ik persoonlijk meer dan ooit overtuigt dat de keuze voor de lengte 13.20m met voorgaande doelstellingen de enige juiste geweest is.

Eigenschappen

Plaquette nummer:2306 Zeil nummer:
Categorie:D Tekening nummer:
Type:Lemsteraak

Bouw

Bouwjaar:2006 Ontwerper:D. Blom
Werf:I. Blom & zn Werf plaats:Hindeloopen
Motor:Inbouw Motor type:
Materiaal romp:Staal Materiaal kajuit:
Materiaal zeil:Dacron
Onderwaterschip:Rond Kiel:

Afmetingen

Lengte stevens:13,20 m Breedte berghout:4,25 m
Diepgang:0,80 m Masthoogte water:17,00 m
Oppervlakte grootzeil:56,62 m2 Oppervlakte fok:0,00 m2
Oppervlakte botterfok:40,31 m2 Oppervlakte kluiver:16,00 m2
Oppervlakte totaal:112,93 m2 Oppervlakte overig:0,00 m2

Tot nu toe bekende eigenaren en namen van het schip

2006 – Nu (laatst bekend) E. Dom, Zutendaal (B) ( LE89 'Frybûtser')

Geschiedenis

2005

2005

2005: Het verhaal van Linda en Edwin Dom, opgeschreven door fotograaf Hielke Roelevink

In de zomer van 2005 maakte ik kennis met Linda en Ed Dom. Ze waren als opstappers mee met de LE33 van G. Hogeterp. Voor hen was het de kunst afzien en kennis te vergaren over de bouw van een vissermans aak. Het moet een 13 meter Blom aak worden en met deze pagina zal ik proberen de bouw wat te volgen van kiel tot zeil.

Met Edwin en Linda's eigen woorden
Zo een twintig jaar geleden zijn we begonnen na windsurfen met waterskiën en kochten daarbij ons eerste bootje met een 50 pk buitenboord, het was een oud spulletje maar we waren trots als een pauw toen we met dat bootje achter de auto naar huis toe reden, Zo zijn we dan beginnen te varen op de grensmaas bij Maaseik in de buurt van Roermond. Na een aantal jaren er te hebben rondgevaren en ondertussen ook al eens van skibootje te hebben
gewisseld, de meterziekte weet je wel, kochten we in 1994 een motorkuiser van Amerikaanse makelij, een SEA RAY met het idee dat er hiermee ook nog wel eens geskied kon worden Deze kruiser gaf ook enige slaapaccomodatie zodat overnachten en een meerdaags tochtje over de rivieren tevens tot de mogelijkheden ging behoren.

Zoals met wel meer dingen werd de lat steeds hoger gelegd en kwamen we na een jaar of wat afgezakt met het kruisertje via Maas, Waal, IJssel, Ketelmeer, Friese meren in Harlingen terecht. Ik herinner me nog goed een late wandeling in de Noorderhaven waar we met een oud stel aan de praat kwamen over Eilanden en Waddenzee, wisten wij veel, en dat deze luitjes reeds lange tijd speculeerden om eens een overtochtje te wagen waarna we de volgende morgen bij openingsuur bij het havenkantoor een kaart kochten en met het kruisertje naar Vlieland scheurden. Met 450 PK tegen 40 kn. merkten we zelfs niks van de stroming, hadden daar trouwens ook niet eens aan gedacht, maar lagen twee uur later in de Vlielander haven. Het was voor ons zowat het mooiste wat we tot dan hadden meegemaakt met de kruiser, waarop onmiddellijk plannen werden gesmeed om het volgende jaar maar in recht lijn naar Vlieland te varen.

Het jaar daarna lagen we zoals voorzien in de sluis bij Kornwerd te wachten op schutting met voor ons een catamaran . Na een kort gesprek met de opvarenden bleek dat zij koers zouden zetten naar Denemarken. De
vanzelfsprekende vraag was,,Want Denemarken, dat sprak tot de verbeelding, hoelang daar op gevaren werd waarna de repliek kwam van ha, ongeveer 24 uur, Hoor je dat Linda !!! Als deze lui met een catamaran 24 uur varen naar Denemarken, Dan Kunnen wij dat met onze loeisnelle Amerikaan vast ook.

Dut het volgende jaar, Deens vlaggetje aan de lichtpaal, Met deze tocht hadden we het Amerikaantje wel erg op de proef gesteld, zonder deugdelijke kaart bij Brunsbuttel terug naar buiten en maar in een ruk tot bij Schiermonnikoog !! natuurlijk 700 liter benzine later. Met de koelkast open, de bananen voor in de punt, de mooie spiegels van de muur, de tafel uitgeboud, de bimini-top was mono-kinitop geworden en nog enige calamiteiten van dit soort. m.a.w. we waren uit ons Amerikaantje gegroeid en het toeval wilde dat op een mooie zomeravond daar bij Oostmahorn aan het Lauwersmeer waar wij onze zaken terug in de plooi trachten te krijgen wij bij een late wandeling op de haven langs een schip liepen waar een aantal mensen op zijn zomeravonds een aantal klusjes aan het doen waren met een brandende olielamp in het vooronder en het helmhout op de steiger. Wij kwamen in gesprek met Bert Breedveld, eigenaar van een prachtig stoere schokker van 16 meter. Met onze eerste zinnen had Bert wel in de gaten dat we niet uit het nabijgelegen dorp kwamen en was wel nieuwsgierig naar ons verhaal, hoe wij in godsnaam met een Amerikaan via Denemarken in Oostmahorn terechtkwamen en stelde met bijna zoveel woorden de vraag of wij wel goed bezig waren.

Wij met de bananenpuree in de voorpunt, de koelkast uit de sokkel, de spiegels van de muur, 700 liter benzine verder voor een tiende van de mijls afstand. Welnu Hielke, de confrontatie was zo sterk, de bungelende olielamp in het vooronder van een schokker van 30 ton, die je wellicht nog niet met tien Amerikanen kon bedwingen, een en al pees
en vree terwijl wij drie dagen later nog met gevolgen zaten van een vijf uur durend tochtje, de volgende morgen werd het "TE KOOP bordje" gemonteerd en op de Spiegel der Zeilvaart geabonneerd.

Het volgende voorjaar kochten wij dan via een advertentie in de Spiegel onze eerste aak, nooit op gevaren, nooit gezeild, geen motor laten lopen, niks, hoeveel moet ie kosten en wanneer kunnen we varen, er vast van overtuigd dat een aak voor ons was voorbestemd. Van 1999 tot 2004 hebben we dan met de HI50 gevaren waarna na rijp overleg besloten werd om het ultieme schip voor ons te laten bouwen bij Skipshelling Blom.

Dat we uiteindelijk in De Lemmer zijn terechtgekomen is te danken aan Bennie Loohuis en Gerrit Hogeterp. In de tijd dat ik naarstig op zoek was naar een aak reageerde Gerrit op aangeven van Bennie op een advertentie, die ik plaatste in de Spiegel in de tijd dat Gerrit de oude LE33 te koop had en zo heb ik Gerrit en Ineke leren kennen tijdens de laatste Friese Hoek kwam het ultieme bewijs dat wij wel voorbestemd waren om in Lemmer terecht te komen, nl LE van Linda en Edwin, waarna we dan ook maar ineens onze trouwdatum tot visserijnummer promoveerden nl 89. De
LE89 was geboren en de naam laat zich raden, De vrije Fries in het Frysk is de Frybûtser kan niet missen !!

Het verhaal op Hielke Roelevink's eerste website, waarop ook heel veel foto's van de LE89 staan.

 

2006

januari 2006

januari 2006: De bouw door Blom in Hindeloopen

mei 2006

mei 2006: Ingetimmerd door eigenaar en vakman Erwin Dom zelf in België

2009

2009

2009: Watersportblad Nautique: Hudsons bruine Vloot

Tijdens de feestelijkheden rondom de Hudson 400-viering zeilden Hollandse platbodems op de wateren rond New York, alsof het de normaalste zaak van de wereld was. "Dits is prachtig water voor ons'. De Belgische schipper en eigenaar Edwin Dom vindt het alleen maar gezellig. Er is genoeg ruimte aan boord van zijn 13.20m lange Lemsteraak. Naast de LE89 kwamen nog achttien Hollandse platbodems over naar New York.

2018

2018

2018: Foto's door de jaren heen

augustus 2018

augustus 2018: De LE89 in Denemarken

Van Torekov (Zweden) naar Helsingør (Denemarken)
Van Torekov (Zweden) naar Helsingør (Denemarken)
In de museumhaven in Helsingør
In de museumhaven in Helsingør
In de Nyhavn in het centrum van Kopenhagen
In de Nyhavn in het centrum van Kopenhagen
In de Nyhavn
In de Nyhavn
Voor de haven van Dragør met de Øresundbrug (Denemarken-Zweden) op de achtergrond
Voor de haven van Dragør met de Øresundbrug (Denemarken-Zweden) op de achtergrond

2019

12 mei 2019

12 mei 2019: De LE89 weer klaar voor het nieuwe seizoen

We zijn zeer geïnteresseerd in uw opmerkingen en/of vragen over dit schip. Stuur ze ons!

Terug naar het overzicht