Regionale Friese Reünie in Heeg

Elk jaar in de zomer staat de Regionale Friese Reünie weer bol van gezelligheid en spanning. Als draait om de schepen waarmee de wedstrijd wordt gevaren en het admiraalzeilen wordt beoefend. Daarnaast is het steeds weer een feest van herkenning.
In juli 1967 ontmoetten elkaar bij een onofficiële zeilwedstrijd voor ronde jachten en schouwen, die door de V.V.V.-Heeg was georganiseerd, de heren K.J. van Douwen, eigenaar van het Friese jacht 'Jansje Maria', P. Piersma, vader van de jeugdherberg 'it Beaken' en commandant van de bekende tjottervloot van die jeugdherberg, en J. Vermeer, eigenaar van het Friese jacht 'De Rode Leeuw' en van de tjotter' Albert en Nelly'.

Friese Regionale Reünie 2016 (Foto Jikkie Cats Grou)
Friese Regionale Reünie 2016 (Foto Jikkie Cats Grou)

Zij waren het er spoedig over eens dat het jammer was dat buiten de lustrumjaren van de Stichting Stamboek eigenaren van Friese ronde jachten en schouwen bijna geen officiële gelegenheid hebben om elkaar met hun schepen in Friesland te ontmoeten. Daar kwam nog bij, dat het Sneekweek-Comité had besloten met ingang van 1967 op de zgn. stille dinsdag geen wedstrijden meer voor boeiers, jachten en tjotters uit te schrijven, zodat ook deze jaarlijkse mogelijkheid om elkaar te ontmoeten was weggevallen. De heren kwamen tot de conclusie, dat zij iets zouden moeten doen om in de gevoelde leemte te voorzien, temeer omdat zij er van overtuigd waren, dat verschillende eigenaren van de betreffende schepen er wel voor te vinden zouden zijn om met een grotere frequentie dan eenmaal in de 5 jaar aan een samenkomst deel te nemen.

Een locatie was niet moeilijk te vinden. De heer Piersma stelde voor het bestuur van de N.J.H.C. toestemming te vragen om in 1968 het terrein van de jeugdherberg 'it Beaken' te mogen gebruiken als plaats van samenkomst. Men moet voor ogen houden, dat Heeg nog niet voor de recreatie was 'ontsloten'. Er waren nog geen jachthavens, geen bungalows en geen brug naar het eiland. Dit bestond nog voor het grootste gedeelte uit grasland waarop des zomers koeien graasden.

Relatie tussen de Regionale Friese Reünie en de Stichting Stamboek Ronde en Platbodemjachten (SSRP)

In het Jubileumboekje "De Regionale Friese Reünie 1968-1997 - 25 jaar", uitgegeven ter ere van het 25-jarig bestaan in 1997, schrijft voorzitter Rienk Smit van het Comité: 

Hoewel de SSRP niet direct betrokken was bij de totstandkoming van de Friese Reünie, voerde het Comité over de opzet van de reünie wel uitvoerig overleg met de Stichting. Bovendien werd aan het eerste Comité een bestuurslid van de Stichting, H.G. van Slooten, eigenaar van de Aurelia, toegevoegd. Latere Comités kenden deze binding niet meer, hoewel meerdere Comitéleden zich verdienstelijk hebben gemaakt in de SSRP/VSRP. Het was beslist niet de bedoeling zich af te scheiden, maar om aanvullend op de landelijke activiteiten een specifiek Friese activiteit te organiseren. In de jaren dat de SSRP haar Lustrumreünie in Friesland vierde zou geen regionale reünie worden georganiseerd. Dit gebeurt tot op heden nog niet, vandaar dat de Regionale Reünie haar vijfde lustrum pas na dertig jaar viert.

Uit de interne regels, maar ook uit de toelatingscriteria, wordt duidelijk welke relatie er bestaat tussen de Regionale Reünie en de SSRP. De organisatie wordt strikt gescheiden gehouden. De nadrukkelijke verklaringen van onafhankelijkheid hebben wellicht te maken met de oorsprong van de 'kleine' Reünie: het gevoel dat bij de landelijke reünie de grote schepen de kleine overheersen. Bovendien moet bedacht worden dat de Friese Reünie aanmerkelijk informeler is dan de landelijk georganiseerde bijeenkomsten van Ronde en Platbodemjachten. Door onafhankelijkheid dacht men dit informele karakter beter te kunnen bewaren. Het onderscheid tussen de Stichting (en haar deelnemers aan de door haar georganiseerde reünies) en de Regionale Friese Reünie werd in vroeger tijden wel gekarakteriseerd als de witte en de zwarte pettenclub.

Dat de Stichting veel waardering heeft voor de activiteiten in Heeg mag blijken uit de in 1972 door de Stichting aangeboden 'Stamboekprijs', bedoeld als prijs voor het admiraalzeilen, en de in 1990 aan het Comité uitgereikte 'Van Waningprijs'. Dat neemt niet weg dat er wel eens een poging is ondernomen om de Friese activiteiten bij de landelijke organisatie onder te brengen. Het Comité kiest ervoor zelfstandig te blijven.

 

Het hele verhaal is door één van de initiatiefnemers, Dr. Ir. J. Vermeer, vastgelegd in Stichtingsmonografieën (nr 24).


Jaarlijks wordt de Reünie georganiseerd in Heeg met als uitgangspunt de combinatie met die van de SSRP in haar lustrumjaren


Voor meer informatie moet u even kijken op www.friesereunie.nl.


Film ‘Passie en Traditie’ (2014)

In 2014 is er gedurende het eerste weekend van augustus in Heeg een professionele film gemaakt over de Friese Reünie. Deze film duurt 20 minuten en heeft als titel gekregen 'Passie en Traditie’. Het Comité kan hem u van harte aanbevelen!


De Regionale Friese Reünie 1968-1997 - 25 jaar

Waarom trotseren al dertig jaar lang meer dan zestig, meest open jachten weer en wind, soms ook tropische hitte, om in Heeg bijeen te komen? Waarom plannen hele gezinnen hun vakantie zo, dat ze op het eerste weekend van augustus in Friesland kunnen zijn? Op deze vragen zal nooit een concreet antwoord komen. Het is een onberedeneerbare liefde voor het klassieke Friese ronde en platbodemjacht en de behoefte deze liefde te delen met gelijkgestemden. Dit bindt de deelnemers en maakt de Regionale Friese Reünie tot wat het was en nog steeds is: een informele bijeenkomst met een aantal traditionele programmapunten: een mengsel van kletsen, schipperen, hardzeilen, feestje bouwen, mooi liggen en varen, elkaar bekijken en bekeken worden. Dit alles doorweven met competitieve elementen.
Ter gelegenheid van de 25e Regionale Friese Reünie in Heeg wordt dit lustrumboekje uitgebracht. Het gevoel en de sfeer, die tijdens de reünie heersen, zijn moeilijk in woorden te vatten. Hopelijk lukt het bij het lezen en toto's kijken in dit boekje om iets van dat gevoel en die sfeer op te roepen. Bovendien is het ook voor later van belang om onze bijeenkomsten in een historisch perspectief te plaatsen. Bij het lezen van De Sneker Hardzeildag van H. Halbertsma (conservator Fries Scheepvaart Museum, 1965), is het goed te weten, dat jachten van toen ook nu nog in volle glorie de Friese wateren bevaren.
Ik wens u veel herkenning en leesplezier toe.
Rienk Smit, voorzitter Comité Regionale Friese Reünie, mei 1998

pdf De Regionale Friese Reünie 1968-1997

Onderhoud? Nee, eikenhout! De Regionale Friese Reünie 1968-2004 - 30 jaar

Een groep mensen met een ongewone liefde voor de klassieke Friese schepen komt al meer dan dertig jaar een lang weekend samen. Zien en gezien worden, praten, een drankje en een hapje, ervaringen uitwisselen en uiteraard, zoveel mogelijk zeilen. Dat is de Regionale Friese Reünie, die in 2004 voor de dertigste keer in Heeg gehouden wordt. Ter gelegenheid van het zesde lustrum van de Regionale Friese Reünie is dit boek gemaakt. Geen documentatie van de historische schepen, maar een weerslag van de actie, de bemanningen, de evenementen en het plezier! Samengebracht door de deelnemers zelf. Zoveel mogelijk beelden en bewust weinig tekst.
Wij hopen dat u er veel en vaak kijkplezier aan zult beleven.
Comité Regionale Friese Reünie, 2004


 

Dierbaar Hout. De Regionale Friese Reünie 7e Lustrum 2011 - 35 jaar

Als eigenaar van een Fries houten schip weet je dat je eigenlijk meer rentmeester bent dan eigenaar. Al is het schip nog zo lang in de familie, jijzelf bent vergankelijker dan het schip waarmee je al jarenlang met veel plezier zeilt. Gelukkig is er tegenwoordig veel bekend over de geschiedenis van onze unieke vloot. Prachtige boeken zijn er geschreven met veel aandacht voor details en met mooie foto's van de schepen in de tijd van zwart en wit. AIs je dan zo'n foto ziet van je schip met de eigenaar, opstappers en bemanning uit die tijd, dan zou je zo graag eens met die mensen willen praten. Waarom zijn ze daar? Wat is hun binding met dat schip dat nu van jou is? Wat hebben ze die dag meegemaakt? Vragen die zelden worden beantwoord.
Dit lustrumboek ter gelegenheid van de 35e Regionale Friese Reünie is een ode aan de liefde die alle eigenaren, families en bemanningen jaar in jaar uit voor hun schepen betonen. We weten allemaal dat het een speciaalgen vergt om onze vloot in stand te houden en ermee te zeilen. De Friese Reünie is ooit opgezet om dat enthousiasme in goed gezelschap te delen. In de loop der decennia is de Reünie uitgegroeid tot een echt familiegebeuren, waarbij ook de nieuwe generatie op een speelse manier wordt betrokken. Tenslotte hebben we de rentmeesters van morgen hard nodig om nog vele lustra in de toekomst te vieren. Dit lustrumboek is tot stand gekomen door en voor de bemanningen van een veertigtal Friese houten schepen. Natuurlijk is het geen compleet overzicht en mist er een aantal schepen. Voor een ieder die iets wil toevoegen, hebben wij achterin lege pagina's opgenomen zodat zij de komende winter op hun gemak het lustrumboek compleet kunnen maken.
Veel leesplezier! 
Comité Regionale Friese Reünie, juni 2011 

Terug naar vorige pagina